نعره ای زد چنانکه رفت از هوش

فتنه چشم و سحر خالش دید

آن پری چهره بود کاول روز

دیده بودش چنان جهان افروز

حلقه در گوش یار حلقه به گوش

چون چنان دید نوش لب بشتافت

بوی خوش کرد و جان او دریافت