گفت اگر شیفتم ز عشق پری

بوی خوش کرد و جان او دریافت

هوش رفته چو هوش یافته شد

سرش از تاب شرم تافته شد

تا به دیوانگی گمان نبری

گر بود دیو دیده افتاده

من پری دیدم ای پری زاده