تا به دیوانگی گمان نبری

هوش رفته چو هوش یافته شد

سرش از تاب شرم تافته شد

گفت اگر شیفتم ز عشق پری

گر بود دیو دیده افتاده

من پری دیدم ای پری زاده

وین که بینی نه مهر امروزست