بر سر در نهاد مهره خرد

هیچ فرقی نبد به رونق و آب

مهره ای ازرق از غلامان خواست

کان دویم را سوم نیامد راست

داد تا آنکه آورید ببرد

مهربانش چو مهره با در دید

مهر بر لب نهاد وخوش خندید