او به دنبال می دوید چو گرد

هردو در پویه گشته باد خرام

تا ز شب رفت یک دو پاس تمام

پیش می شد شریک راه نورد

راه چون از حساب خانه گذشت

تیر اندیشه از نشانه گذشت

گفت ماهان ز ما به فرضه نیل