کم نکردند هردو زان پرواز

پس رو آهسته پیشرو به شتاب

گرچه پس رو ز پیش رو می ماند

پیش رو باز مانده را می خواند

تا بدان گه که مرغ کرد آواز

چون پر افشاند مرغ صبحگهی

شد دماغ شب از خیال تهی