او دران میوه ها عجب مانده

چون طبرخون ولی طبرزد وار

چونکه ماهان چنان بهشتی یافت

دل ز دوزخ سرای دوشین تافت

خورده برخی و برخی افشانده

ناگه از گوشه نعره ای برخاست

که بگیرید دزد را چپ و راست