وگرنه بفرمودمی تا هزار

تو دادی مرا هوش و رای و هنر

همی شرم دارم من از تو کنون

تو آگه تری بی شک از چند و چون

زدندی بمیدان پیکار دار

تن طوس را دار بودی نشست

هرانکس که با او میان را ببست