بر سر و رویش آشکار و نهفت

دهنی چون لوید رنگرزان

باز کرده لبی چو کام نهنگ

در برآورده میهمان را تنگ

بوسه می داد و این سخن می گفت

کای به چنگ من اوفتاده سرت

وی به دندان من دریده برت