کامد از زخم خورده ای رنجور

کوزه پر کرد ازاب آن خانی

تا برد سوی خانه پنهانی

ناگهان ناله ای شنید از دور

بر پی ناله شد چو ناله شنید

خسته در خاک و خون جوانی دید

دست و پائی ز درد می افشاند