خویشتن رفت پیش مادر زود

دست او را به دست او سپرد

گفت آهسته تا نرنجانی

بر در ما برش به آسانی

سرگذشتی که دید باز نمود

گفت مادر چرا رها کردی

کامدی با خودش نیاوردی