زآنچه باید نبود چیزی کم

اولش گرچه آب خانی داد

آخرش آب زندگانی داد

شادمان زیستند هر دو به هم

عهد پیشینه یاد می کردند

وآنچه شان بود شاد می خوردند

کرد هر مایه ای که با خود داشت