کرد هر مایه ای که با خود داشت

زآنچه باید نبود چیزی کم

عهد پیشینه یاد می کردند

وآنچه شان بود شاد می خوردند

بر گرانمایگان خود بگذاشت

تا چنان شد که خان و مان و رمه

به سوی خیر بازگشت همه