بر گرانمایگان خود بگذاشت

عهد پیشینه یاد می کردند

وآنچه شان بود شاد می خوردند

کرد هر مایه ای که با خود داشت

تا چنان شد که خان و مان و رمه

به سوی خیر بازگشت همه

چون از آن مرغزار آب و درخت