شد برون زان سرای مینوفش

خوردن و خفتنش به یک جا بود

خیر چون دید کان شکفته بهار

خفت و ایمن شد از نهیب غبار

سر سوی خانه کرد با دل خوش

وان پری رخ سه روز خفته بماند

با پدر حال خود نگفته بماند