پای بی کفش در سرای دوید

در سیم روز چونکه سر برداشت

خورد آن چیزها که درخور داشت

شه که این مژده اش به گوش رسید

دختر خویش را به هوش و به رای

دید بر تخت در میان سرای

روی بر خاک زد به دختر گفت