گفت این شخص را به وقت فراغ

گشت سر دلش قضای سرش

با جهودی معاملت می ساخت

خیر دید آن جهود را بشناخت

از پس من بیاورید به باغ

او سوی باغ رفت و خوش بنشست

کرد پیش ایستاده تیغ به دست