کرد حالی ز کشتن آزادش

با من آن کن تو در چنین خطری

کاید از نام چون تو ناموری

خیرکان نکته رفت بر یادش

شر چو از تیغ یافت آزادی

می شد و می پرید از شادی

کرد خونخواره رفت بر اثرش