همه دل بود چون میانه نار

باغها گرد باغ او چو حرم

خاکش از بوی خوش عبیر سرشت

میوه هایش چو میوه های بهشت

همه گل بود بی میانجی خار

تیز خاری که در گلستان بود

از پی چشم زخم بستان بود