در تمنای آنچنان باغی

چار مهره به چار دیوارش

از بناهای برکشیده به ماه

چشم بد را نبود در وی راه

بر دل هر توانگری داغی

مرد هر هفته ای ز راه فراغ

به تماشا شدی به دیدن باغ