تابه پخته بین که چون شد خام

هر دو جستند دل رمیده ز جای

تاب در دل فتاده تک در پای

دور گشتند نا رسیده به کام

نوش لب رفت پیش نوش لبان

چنگ را برگرفت نیم شبان

چنگ می زد به چنگ در می گفت