نوش لب رفت پیش نوش لبان

تاب در دل فتاده تک در پای

دور گشتند نا رسیده به کام

تابه پخته بین که چون شد خام

چنگ را برگرفت نیم شبان

چنگ می زد به چنگ در می گفت

کارغوان آمد و بهار شکفت