کان بها را بدان بهانه ببرد

واخر الامر خواند پنهانم

کرد با خونیان به زندانم

بر گناهم یکی بهانه شمرد

عوض عقد من که برد از دست

دست و پایم به عقده ها در بست

او ز من گوهر آوریده به چنگ