شاه نان پاره ای به منت خویش

پدرم نیز کرده بود نخست

از پی دشمنان شه پیوست

می دوم جان و تیغ بر کف دست

بنده را داده بد ز نعمت خویش

بنده آن نان به عافیت می خورد

بر در شاه بندگی می کرد