سپیدی بر چشم شماسیان

چراغی که تا او نیفروخت نور

ز چشم جهان روشنی بود دور

سیاهی ده خال عباسیان

لب از باد عیسی پر از نوش تر

تن از آب حیوان سیه پوش تر

فلک بر زمین چار طاق افکنش