به عالم گشائی فرشته وشی

وز آن تیز روتر که تیر از کمان

شتابنده تر و هم علوی خرام

ازو باز پس مانده هفتاد گام

نه عالم گشائی که عالم کشی

به شبرنگی از شب چرا گشته مست

چو ماه آمده شب چرائی به دست