نه عالم گشائی که عالم کشی

شتابنده تر و هم علوی خرام

ازو باز پس مانده هفتاد گام

به عالم گشائی فرشته وشی

به شبرنگی از شب چرا گشته مست

چو ماه آمده شب چرائی به دست

چنان شد که از تیزی گام او