چنان شد که از تیزی گام او

نه عالم گشائی که عالم کشی

به شبرنگی از شب چرا گشته مست

چو ماه آمده شب چرائی به دست

سبق برد بر جنبش آرام او

قدم بر قیاس نظر می گشاد

مگر خود قدم بر نظر می نهاد