از آن می همه بی خودی خواستم

سوی خوابگاه نظامی خرام

نپنداری ای خضر پیروز پی

که از می مرا هست مقصود می

بدان بی خودی مجلس آراستم

مرا ساقی از وعده ایزدیست

صبوح از خرابی می از بیخودیست