مرا ساقی از وعده ایزدیست

که از می مرا هست مقصود می

از آن می همه بی خودی خواستم

بدان بی خودی مجلس آراستم

صبوح از خرابی می از بیخودیست

وگرنه به یزدان که تا بوده ام

به می دامن لب نیالوده ام