وگرنه به یزدان که تا بوده ام

بدان بی خودی مجلس آراستم

مرا ساقی از وعده ایزدیست

صبوح از خرابی می از بیخودیست

به می دامن لب نیالوده ام

گر از می شدم هرگز آلوده کام

حلال خدایست بر من حرام