چه گردم به در یوزه چون آفتاب

اگر به ز خود گلبنی دیدمی

گل سرخ یا زرد ازو چیدمی

چو از ران خود خورد باید کباب

نشینم چو سیمرغ در گوشه ای

دهم گوش را از دهن توشه ای

ملالت گرفت از من ایام را