که گرد جهان بر نگردی چو باد

از آن گل که او تازه دارد نفس

عرق ریزه ای در عراقست و بس

تو نیز آن به ای پیک علوی نژاد

به گوهر کنی تیشه را تیز کن

عروس سخن را شکر ریز کن

تو گوهر من از کان اسکندری