فرو مال و خونی به خاکی بپوش

ز سیمای سبزه فروشوی گرد

که روشن به شستن شود لاجورد

دل لاله را کامد از خون به جوش

سرنسترن را زموی سپید

سیاهی ده از سایه مشک بید

لب نارون را می آلود کن