غم طفل می خورد و جان می سپرد

چو تنگ آمدش وقت بار افکنی

برو سخت شد درد آبستنی

به ویرانه بار بنهاد و مرد

که گوئی که پرورد خواهد تو را

کدامین دده خورد خواهد تو را

وز این بی خبر بد که پروردگار