کشیده همه تیغ و گرز و سنان

جهان شد پر از ناله کر نای

هوا تیره گشت از فروغ درفش

طبر خون و شبگون و زرد و بنفش

همه جنگ را گرد کرده عنان

تو گفتی سپهر و زمان و زمین

بپوشد همی چادر آهنین