مکن سرکشی تا نیابی گزند

زبونی چه دیدی تو در کار ما

که بردی سر از خط پرگار ما

همان رسم دیرینه را کاربند

سکندر ز گرمی چنان برفروخت

که از آتش دل زبانش بسوخت

کمان گوشه ابرویش خم گرفت