عنان جهان بر تو بگذاشتم

تو را آن کفایت که شمشیر من

نیارد سر تخت تو زیر من

چو من با رکابی که برداشتم

تو با آنکه داری چنان توشه ای

رها کن مرا در چنین گوشه ای

بر آنم میاور که عزم آورم