ز گردن زنان برنیاری خروش

دراین ده کسی خانه آباد کرد

که گردن ز دهقانی آزاد کرد

تو نیز ار نهی بار گردن ز دوش

چو دریا به سرمایه خویش باش

هم از بود خود سود خود برتراش

به مهمانی خویش تا روز مرگ