درو دید چون اژدها در گوزن

بپیچید چون مار بر روی خاک

گره برزد ابروی پیوسته را

گشاد از گره چشم در بسته را

به چشمی که دور افتد از سنگ وزن

که در من چه نرم آهنی دیده ای

که پولاد او را پسندیده ای