تو ای مغز پوسیده سالخورد

که تا رخت خر بنده آسان کشد

من آن صید را کرده ام سربلند

منش باز در گردن آرم کمند

ز گستاخی خسروان باز گرد

نه چابک شد این چابکی ساختن

کمندی به کوهی در انداختن