که از نعل اسبان برآمد شرار

ز بس خسته تیرپیکان نشان

شده آبله دست پیکان کشان

چنان گرم شد آتش کارزار

جهانجوی دارا ز قلب سپاه

بر آشفت چون شرزه شیر سیاه

به دشمن گرائی به خصم افکنی