دل خصم را کرد از آنجا قیاس

به موئی تن شاه رست از گزند

بزد تیغ و بدخواه را سرفکند

هراسید ازان دشمن بی هراس

بران شد که از خصم تابد عنان

رهائی دهد سینه را از سنان

دگر باره از بخت امیدوار