چو بر میمنه سازور گشت کار

برآراست از جعبه نیم لنگ

ز پولاد صد کوه بر پای کرد

به پائین او گنج را جای کرد

همان میسره شد چو روئین حصار

جناح از هوا در زمین برد بیخ

پس آهنگ شد چون زمین چار میخ