نه من به ز بهمن شدم کاژدها

تو تیز از چنین روزی اندیشه کن

چو هستی به پند من آموزگار

بدین روز ننشاندت روزگار

بخاریدن سر نکردش رها

نه ز اسفندیار آن جهانگیر گرد

که از چشم زخم جهان جان نبرد