نه ز اسفندیار آن جهانگیر گرد

بدین روز ننشاندت روزگار

نه من به ز بهمن شدم کاژدها

بخاریدن سر نکردش رها

که از چشم زخم جهان جان نبرد

چو در نسل ما کشتن آمد نخست

کشنده نسب کرد بر ما درست