که خوان گردد از نازکان ارجمند

همان روشنک را که دخت منست

بدان نازکی دست پخت منست

بهم خوابی خود کنی سربلند

دل روشن از روشنک برمتاب

که با روشنی به بود آفتاب

سکندر پذیرفت ازو هر چه گفت