دل روشن از روشنک برمتاب

بدان نازکی دست پخت منست

بهم خوابی خود کنی سربلند

که خوان گردد از نازکان ارجمند

که با روشنی به بود آفتاب

سکندر پذیرفت ازو هر چه گفت

پذیرنده برخاست گوینده خفت