غم کشته و گرم دشت نبرد

همی گفت اگر نوذر پاک تن

نکشتی بن و بیخ من بر چمن

نبودی مرا رنج و تیمار و درد

که تا من کمر بر میان بسته ام

بدل خسته ام گر بجان رسته ام

هم اکنون تن کشتگان را بخاک