مگر شب چراغش ازینست نام

جهاندار از آن گنج اندوخته

چو گنجی شد از گوهر افروخته

به گوهر فروزد دل تیره فام

چو تاریک شاید شدن سوی گنج

که گنج آید از روشنائی به رنج

چرا روی آنکس که شد گنج یاب